تربیت بدنی و علوم ورزشی
مقالات تربیت بدنی و علوم ورزشی

 

پاوربال

 پاوربال نام تجاری برای یک دستگاه ژیروسکوپی است که به عنوان یک ابزار تمرین دهنده مچ دست به بازار عرضه شده است و می تواند به عنوان ابزاری برای گرم کردن و توانبخشی مچ دست استفاده شود.

این دستگاه دارای یک روتور با دو درجه محدود شده آزادی است که میتواند توسط حرکت مناسب از محور مچ دست انسان فعال شود.

ایده ساخت پاوربال  از آنجا شروع شد که در سال ۱۹۷۳میشلردستگاهی ژیروسکوپی را در آمریکا ثبت  اختراع کرد.( چرخش‌نما یا ژیروسکوپ چرخ دوّار و پرسرعتی است که وزن آن بر محور حلقه ی بیرونی متمرکز است و می‌تواند آزادانه عمود بر صفحه ی دوران در یک یا چند راستا بچرخد.)

ایده پاوربال اولین بار توسط ناسا سازمان فضایی آمریکا مطرح شد، زیرا فضانوردان نیاز به تقویت عضلات خود داشتند و این امر در جاذبه صفر فضا امکان پذیر نبود، این گوی بدون نیاز به باتری به کمک قدرت مچ  به سرعتهای بالا می‌رسد. پاوربال علاوه بر اینکه ابزاری ورزشی است می‌تواند به عنوان یک سرگرمی د‌رنظر گرفته شود قابل استفاده درهر زمان و هر مکان می‌باشد؛ به طور مثال هنگام تماشای تلویزیون، در حال مکالمه تلفن و … پاوربال با کارکردن روی عضلات شانه، بازو، مچ، ساعد،انگشتان، دستانی قوی و پرقدرت به شما هدیه می‌کند. بسیاری ازورزشکاران به دستانی بسیار قدرتمند نیاز دارند؛ پاوربال ابزاری است که می‌تواند به شکلی بسیار مفرح این قدرت را به دستان ورزشکاران ببخشد. پاوربال در ابتدا به اندازه یک توپ تنیس سنگین است ولی هنگامی که شما شروع به چرخاندن آن می کنید، سنگین و سنگین‌تر می شود. نیروی گریز از مرکزآن عامل این امر است. این نیرو میتواند تا ۲۰ کیلوگرم افزایش یابد. پاوربال پدیده ای نو برای آنان که در دنیای موسیقی فعال هستند؛ می باشد. موزیسینها به خوبی به اهمیت قدرت انگشتان مچ و بازوان درهنگام نواختن، واقف هستند در واقع داشتن دستان و انگشتانی قدرتمند به آنها این امکان را می دهد تا بتوانند ساعت های متمادی بنوازند. پاوربال موثرترین ابزاری است که می تواند این قدرت را برای دستان هنرمندان دنیای موسیقی به ارمغان آورد. پوشش از پلاستیک شفاف ساخته شده است، که در آن ژیروسکوپ می‌باشد. ابتدای حرکت با کشیدن سریع هندل، توپ را به حرکت درآورده و با تمرکز روی حرکت ژیروسکوپی توپ نیروی گشتاوری به توپ اعمال کنید تا توپ نیروی در خلاف جهت حرکت مچ دست شما وارد کرده و با ادامه حرکت موجب تقویت عضلات مچ و ساعد به مرورزمان خواهد شد.

ابتدای حرکت با کشیدن سریع هندل، توپ را به حرکت درآورده و با تمرکز روی حرکت ژیروسکوپی توپ نیروی گشتاوری به توپ اعمال کنید تا توپ نیروی در خلاف جهت حرکت مچ دست شما وارد کرده و با ادامه حرکت موجب تقویت عضلات مچ و ساعد به مرور زمان خواهد شد.

پاوربال برای حفظ سلامتی دستها یا معالجه دردهای مزمنی که در طول مدت با توجه به عدم مراقبت صحیح از دستها به وجود آمده بسیار مناسب است. نوازندگان، تایپیست ها، طراحان گرافیک و مهندسین کامپیوتر از جمله افرادی هستند که در طول روز مدتهای زیادی با استفاده از دستهای خود کارهای فیزیکی زیادی انجام میدهند و احتمالاً دستان این افراد مدت زیادی در یک پوزیشن ثابت قرار میگیرد. این افراد احتیاج دارند ورزش های خاصی را در زمان های کوتاهی که در محل کار خود هستند انجام دهند تا از فرسایش ماهیچه و مفاصل دستان خود جلوگیری کنند. پاوربال بهترین انتخاب برای این افراد است. علاوه بر این انجام ورزش با استفاده از پاوربال در صورت وجود دردهای موضعی و مزمن در دست باعث تقویت ماهیچه های دست و از بین رفتن دردهای مرتبط خواهد شد

تا زمانی که پاوربال توسط مچ دست حرکت داده شود روتور یا چرخانه ی داخل آن می چرخد و در غیر این صورت روتور به آرامی متوقف می شود.به دلیل طراحی ژیروسکوپیک پاور بال چراغ دار با حرکت دادن آن در جهات مختلف نیروهایی در جهات مختلف به دست وارد شده و به همین دلیل با هر نوع چرخش یک یا چندین ماهیچه دست، درگیر خواهد شد.به طور کلی پاوربال وسیله ای مناسب برای افرادی است که بیشتر وقت خود را پشت میز کار یا در محیط بسته می گذرانند، و در عین حال با توجه به اینکه زمان زیادی دستانشان در حالت ثابتی قرار دارد می بایست با ورزش های مخصوصی از وقوع دردهای مفصلی یا ماهیچه ای جلوگیری کنند.

 

در پژوهشی که در سال ۱۳۹۶ با عنوان «تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال بر قدرت مچ و شانه و عملکرد حرکتی اندام فوقانی در بیماران دارای سندرم گیر افتادگی شانه » در دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده یک برنامه تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال طراحی و اجرا شد. دوره تمرینات هشت هفته و در هر هفته سه جلسه و در هر جلسه نیز، ۳۰ دقیقه تمرین صورت گرفت. جامعه  آماری شامل ورزشکاران والیبالیست بین سنین ۲۸-۲۲ ساال بود.

نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از این ابزار در سرعتهای بالا را میتوان با مزایای استفاده از دمبل مقایسه کرد. تأثیر مثبت آن در استفاده مکرر از آن کامالاً گزارش شده است.

پژوهشگران در این تحقیق به این نتیجه رسیدند که استفاده از دستگاه پاوربال به واسطه ایجاد نیروی گریز از مرکز به عنوان یک تمرین عمل میکند. ایجاد این انقباض در عضلات درگیر در اندام فوقانی موجب افزایش قدرت این عضلات میشود. در هنگام استفاده از پاوربال، به واسطه حرکت سریع و دایره وار دست، نیروی گریز از مرکزی ایجاد میشود که با افزایش سرعت حرکت دست بر میزان شتاب آن افزوده می‌شود. حاصل این چرخش کره با فرکانس حدود۱۳هزار دور در دقیقه در دست، ایجاد لرزش در دست است. یکی از مهمترین تئوری های مطرح شده برای توجیه افزایش فعالیت عضلانی پس از استفاده از پاوربال لرزش با فرکانس بالا و یا به عبارت دیگر اثرات ویبریشن بر روی سیستم اسکلتی- عضلانی است.

استفاده از این ابزار در قالب یک برنامه منظم میتواند به عنوان یک روش مؤثر در بهبود قدرت و عملکرد حرکتی تأثیرگذار باشد.

“تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر




تاریخ: شنبه 26 دی 1397برچسب:,
ارسال توسط Vahid Riyahi & Vahideh Riyahi

ایروبیک و تخریب عضلات

آیا ورزش های هوازی باعث از دست رفتن عضلات می شوند؟

بله،درست است.تحقیقات علمی اثبات کرده برای تامین انرژی در حین انجام فعالیت های ورزشی )ایروبیک)ماهیچه ها شکسته شده و پروتئین خود را برای تامین انرژی در اختیار بدن قرار می دهند.اما جای نگرانی نیست،چون بدن همواره در حال شکستن و ساختن پروتئین است.این فرایند گردش پروتئین نامیده می شود.

بدن ما به صورت مداوم در وضعیت آنابولیک )ساختن( و کاتابولیک)تجزیه( به سر می برد و این چرخه همیشگی است. زندگی بخش میان این دو وضعیت است.چرخه آنابولیک و کاتابولیک را می توان به کفه های ترازوتشبیه کرد.حال وظیفه شما این است که با افزایش کفه ترازو به نفع آنابولیک و کم کردن از کفه دیگر ترازو که کاتابولیک باشد باعث رشد عضلات یا حداقل باعث حفظ عضلات شوید. این حقیقت فیزیولوژی،از بررسی بافت عضلانی بدن انسان بدست آمده.استفاده از نتایج این بررسی ها به صورت نامتعارف در میان مردم رواج پیدا کرده است.مردم ترس از انجام تمرینات ایروبیک دارند چون فکر می کنند تمرینات ایروبیک)قلبی و عروقی( باعث از دست دادن عضلات می شود و از پرداختن به این ورزش هراس دارند. این عقیده به هیچ وجه درست نیست اگر این چنین باشد وقتی شما به خواب عمیق فرو می روید بدن شما در حالت کاتوبولیک  قرار می گیرد و شما برای جلوگیری از این امر باید خواب خود را متوقف کنید و هیچ گاه به خواب نروید. این که شما فکر کنید تمرینات قلبی و عروقی باعث از دست رفتن عضلات می شود اشتباه بزرگی است.فقط مقادیر بیش از حد تمرین هوازی باعث از دست دادن ماهیچه ها و قرار دادن بدن در حالت کاتابولیک می شود. تعیین مقدار تمرینات هوازی برای عموم کمی مشکل است، اما من فکر می کنم فرد می تواند ۵ یا ۶ روز در هفته و به مدت۴۵  تا ۶۰ بدون از دست دادن عضلات به تمرینات هوازی بپردازد ولی ناگفته نماند که بزرگترین شرط برای انجام این تمرینات داشتن یک رژیم غذایی مناسب است. جان ترینر همواره مدافع تمرینات هوازی است.وی برای کسانی که زیر نظر او برای کسب حجم عضلانی تلاش می کنند،تمرینات هوازی را نیز جزو ثابت برنامه تمرینی آنها قرارمی دهد.

ورزش هوازی= گسترش عضلات، بازیابی وزن، افزایش جریان حمل و نقل اکسیژن ورزش هوازی عمل دم و بازدم در ریه ها را افزایش می دهد. بدن برای انتقال اکسیژن به دست آمده از این عمل ریوی نیاز به هموگلوبین دارد.این عمل باعث تولید هموگلوبین شده تا اکسیژن به سمت بافت های عضلانی هدایت شود ضمن این انتقال جریان خون به وجود آمده درون رگها باعث حجیم ترشدن عروق خونی می شود.

عروق خونی عمل تدارکات را در بدن به عهده دارند به این صورت که با حمل ونقل اکسیژن به همراه مواد مغذی به سمت بافت های بدن از جمله عضلات و خارج کردن مواد زائد تولید شده بر اثر فعالیت عضلات منجر به رشد و ترمیم و بهبود عضلات می شود.این شبکه گسترده که در تمام بدن گسترده است سیستم قلب وعروق نام دارد. با توجه به موارد فوق،حقیقت این است که ایروبیک می تواند باعث توسعه مسیر گردش خون،که وظیفه سوخت رسانی به بافت های بدن را بر عهده دارد منجر به رشد عضلات بدن می شود.همچنین تمرینات هوازی در بالابردن چربی سوزی در بدن نقش بسیار مهمی را ایفا می کند.ایروبیک برای سلامتی و عضله سازی بهترین انتخاب است.

اگر شما شک به از دست دادن عضلات در حین تمرینات هوازی دارید ۳ احتمال زیر را در خود بررسی کنید:

شما به اندازه کافی پروتئین دریافت نمی کنید.پروتئین تنها ماده مغذی برای ساختن عضلات بدن به شمار می رود.برای این که بدن شما در حالت آنابولیک باقی بماند باید غذایی بخورید که حاوی پروتئین باشد.پروتئین دریافتی شما باید روزانه از شش وعده غذایی تامین شود.تحقیقات ثابت کرده است اگر شما فعالیت بدنی انجام میدهید باید حداقل روزانه مقدار ۰٫۸ تا ۱ گرم پروتئین به ازاء هر پوند از وزن بدن دریافت کنید.)هر پوند برابر است با ۰٫۴۵ کیلوگرم(

کربوهیدرات دریافتی شما خیلی کم است.رژیم های غذایی کم کربوهیدرات اغلب برای از دست دادن چربی اضافی بدن مورد استفاده قرار می گیرند.اما این کار اشتباه است.برای کاهش چربی بدن نباید به یکباره مقدار کربوهیدرات دریافتی از رژیم غذایی را کاهش داد.

شما کالری مورد نیاز بدن را برای حمایت از رشد و نگهداری عضلات فراهم نکرده اید.این شایع ترین علت از دست دادن عضلات است.هنگامی که شما کالری بسیار کمی از رژیم غذایی روزانه خود دریافت می کنید بدن شما در حالت گرسنگی قرار می گیرد.حالت گرسنگی متابولیسم شما را کند می کند.در واقع بدن شما بافت عضلانی را برای فراهم کردن انرژی مورد نیاز بدن می سوزاند.در هنگام انجام فعالیت های شدید ورزشی عمل سوزاندن عضلات سرعت بیشتری پیدا می کند.شما برای متوقف کردن این عمل باید بدن را به دوراز شرایط گرسنگی نگهدارید.حتی دریافت کافی پروتئین و کربوهیدرات و رعایت نکردن فشار تمرینات هوازی باعث از دست رفتن عضلات بدن میشود.

دریافت کافی پروتئین و کربوهیدرات به همراه یک فعالیت متوسط هوازی می تواند از مقدار چربی های انباشته شده دربدن بکاهد و رشد عضلات را تسریع بخشد.این که هدف شما توسعه عضلانی،از دست دادن چربی،یاهردو این ها باشد،شما بایدهمیشه دارای برنامه منظمی که شامل رژیم غذایی و تمرینات هوازی باشد را برای خود در نظر بگیرید.

مجله علم و عضله شماره اول

 “تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر”




تاریخ: شنبه 6 دی 1397برچسب:,
ارسال توسط Vahid Riyahi & Vahideh Riyahi
آخرین مطالب

آرشیو مطالب
پيوند هاي روزانه
امکانات جانبی

نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

خبرنامه وب سایت:





آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 40
بازدید دیروز : 589
بازدید هفته : 925
بازدید ماه : 2677
بازدید کل : 6001
تعداد مطالب : 202
تعداد نظرات : 16
تعداد آنلاین : 1